معبدی برای عشاق در میناب

استان هرمزگان به واسطه موقعیت جغرافیایی که دارد در طول تاریخ شاهد وقایع و اتفاقات بسیاری بوده و هست. آثار تاریخی موجود در گوشه و کنار این استان هر یک مربوط به بخشی از تاریخ این سرزمین است، از روزهای حمله بیگانگان تا روزهای آرام صلح. دوران اوج رونق هرمزگان عصر صفوی بود که توجه ویژه شاه عباس به بندرعباس و هرمزگان موجب رونق زندگی در این منطقه شد. از دوران صفوی آثار زیادی در این استان وجود دارد، از جمله بنایی آرامگاهی و ساده در نزدیکی میناب که در میان اهالی به معبد عشاق شناخته می گردد.

معبدی برای عشاق در میناب

اهالی در خصوص این بنای ساده که به تازگی مرمت شده است افسانه ای را نقل می نمایند که نسل به نسل روایت شده تا امروز که همچنان این افسانه برای این بنا ذکر می گردد. اهالی می گویند بیش از چهارصد سال پیش دو جوان از دو قبیله که با یکدیگر دشمن بودند به هم دل می بندند. وصال دو جوان از محالات بوده و نه فقط خانواده ها که طایفه های دو طرف هم با ازدواج آن ها مخالفت می نمایند. در نهایت دو دلداده در این آرزو تسلیم مرگ می شوند. خصومت در میان دو طایفه به اندازه ای بود که پیکر بی جان این دو جوان را بر شتری سوار و شتر راه رها می نمایند تا پیکر آن ها را در جایی دور رها کند. برخی از اهل طایفه به دنبال شتر می روند و می بینند که شتر در میان صحرا پیکر دو جوان بر زمین می گذارد. جایی که امروز معبد عشاق ساخته شده، همان محلی است که شتر توقف نموده و پیکر آن دو را بر زمین گذاشته است.

اهل طایفه بنایی بر مزار دو دلداده می سازند و روایت نامعتبری هم وجود دارد که کارشناسان مرمت آن را تایید ننموده اند، گفته می گردد در ساخت این بنای یادبود، به دلیل در دسترس نبودن آب، از شیر شتر برای ساخت ملات بنا استفاده نموده اند. این بنا به تازگی مرمت شده و دیگر از نقوش برجسته ای که در طول سالیان توسط مردم بر تن این بنا اضافه شده بود در آن خبری نیست. این اثر در سال 1386 در فهرست میراث ملی به ثبت رسیده است.

منبع: همگردی

به "معبدی برای عشاق در میناب" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "معبدی برای عشاق در میناب"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید